© Hepatotansplant Bruxelles-Brussel et UCL Saint-Luc, UTRAGENDO, 2012

 Vestibulum | Sed vulputate

Feest 2015 - DANK VAN MEVROUW LERUT

Fête 2015 - REMERCIEMENTS DE MADAME LERUT


Goede vrienden,


Uit de grond van mijn hart wens ik jullie allen, patiënten en familie, voor jullie talrijke aanwezigheid voorbije zaterdag te bedanken voor de eer die mij/ons is te beurt gevallen.

Persoonlijk weet ik als verpleegkundige instrumentiste in de operatiezaal, exact wat de job en de taak van mijn echtgenoot inhoud. Zijn betrachting en zijn taak zijn de zieke mens de mogelijkheid bieden weer gezond te worden. Bij transplantaties betekent het meestal de mens zijn leven redden.

Ik weet dat niet alle operaties van een leien dakje lopen en dat er zich complicaties kunnen voordoen waardoor het niet allemaal loopt zoals hij zelf wil, maar met zijn groot geduld en kennis van zaken slaagt er wel keer op keer in om zijn taak goed te volbrengen. Jullie als patiënten, zijn hiervan het  levende bewijs.

Het feit van jullie regelmatig te ontmoeten en dan te mogen en te kunnen zien dat jullie terug in het dag dagelijkse leven staan omringd door jullie familie en dierbaren is voor mij het mooiste geschenk en de mooiste compensatie voor de afwezige uren van Jan.

Vandaag wens ik jullie te bedanken voor de inhoud van de omslag en de vele zeer persoonlijke attenties onder de vorm van bloemen, zoetigheden, kunstwerken en veelzeggende woorden.

Tevens wens ik jullie te feliciteren met jullie organisatie van het spectaculaire feest voor het 30 jarig bestaan van Hepatotransplant. Als je het zo bekijkt    hebben we samen al een lange weg afgelegd en durf ik hopen dat er nog vele bijeenkomsten mogen en kunnen georganiseerd worden om elkaar moed en steun te geven.

Wees ervan overtuigd dat jullie voor altijd in onze gedachten zullen zijn en dat we steeds met veel genegenheid aan jullie zullen terugdenken!

Voor elk van u zeg ik: het gaat je goed.


Bea Lerut - Verhooghe


‘Eens in je leven, op het juiste ogenblik,
moet je aan iets onmogelijks hebben geloofd’.
(Christa Wolf)



***



Chères amies et chers amis,  


Du fond du cœur, je tiens à vous remercier, vous, patients et familles, pour avoir été présents samedi passé et pour l’honneur que vous nous avez rendu.   

Personnellement, en tant qu’infirmière instrumentiste en salle d’opérations, je  connais assez bien le contenu et les tâches qui sont dévolues aux transplanteurs de même que les dangers tout comme les satisfactions en cas de réussite et de bien-être du patient car pour celui qui appelle à l’aide cela signifie sauver sa vie.

Nous savons que toute intervention chirurgicale comporte des risques et que, hors de notre volonté, des complications peuvent se présenter. C’est à ce moment-là que, grâce à sa patience, son expérience et son érudition, le chirurgien réussit à sauver la vie.  Vous, en tant que patients, en êtes les témoignages vivants même si vous  passez par de rudes épreuves.

Par le fait de vos rencontres régulières, vous êtes tous témoins l’un pour l’autre d’un retour à la vie normale.

Vous voir à nouveau, en bonne santé, entourés de votre famille et de vos amis, est pour moi le plus beau cadeau et la plus belle compensation pour les heures d’absence de mon époux.

Ce jour, je tiens à vous remercier cordialement pour l’enveloppe cadeau et pour les   attentions particulières sous forme de fleurs, de douceurs, d’œuvres d’art et de paroles qui donnent chaud au cœur.

Je vous adresse aussi mes félicitations pour l’organisation et la fête spectaculaire que vous avez organisée à l’occasion du trentième anniversaire d’Hépatotransplant.  Au fil des années, nous avons déjà parcouru un long chemin ensemble et j’ose espérer que beaucoup de fêtes seront encore organisées afin de se revoir, de s’encourager et de s’aider.

Soyez rassurés que vous êtes et serez toujours dans mes pensées et que c’est avec beaucoup d’affection  que je me souviendrai de vous.  

Je porte chacun de vous dans mon cœur et vous souhaite tout le bonheur possible.


Bea  Lerut - Verhooghe


«Une fois dans notre vie, à un moment précis,
il faut croire à quelque chose d’impossible»

 (Christa Wolf)


Témoignage dE Jean-Paul Vincent